150 KM rampgebied in België: Steun slachtoffers (scholen moeten terug open op 1/9)

LEF Oostende schaart zich achter alle initiatieven die tegemoet komen aan de ellende in het rampgebied ( zie eerder bericht https://lef-oostende.be/lef-lokaal-en-nationaal/oproep-voor-steun-aan-de-opruiming/)

Financiële steun voor aankoop van schoolmateriaal: via LEF

Alle hulp is welkom op onze Triodos rekening:

IBAN: Nr. BE75 5230 8044 9451

BIC: TRIOBEBB

van Links Ecologisch Forum met vermelding: Steun scholen Verviers

Locale actie Oostende

onderwijs, in samenspraak met cgsp enseignement, start een inzamelactie voor de scholen in de getroffen gebieden in Wallonië. Net zoals de inboedel van de bewoners zijn ook de inboedels van de scholen meegesleurd en vernietigd door het water. Op 1/09 start het schooljaar ook in de rampgebieden. Om het voor de kinderen en onze collega’s mogelijk te maken op een waardige manier het schooljaar te kunnen opstarten zamelen wij schoolmateriaal in: boekentassen, turngerief, potloden, stiften, latten, kaften enz… ACOD-Oostende zal fungeren als inzamelpunt op maandag 23/08 van 14 tot 18u, vrijdag 27/08 en zaterdag 28/08 telkens van 9u tot 16 kan er materiaal afgegeven worden. Afspraak kan gemaakt worden om op andere momenten schoolspullen af te geven op het gsmnr 0494/644794 . ACOD onderwijs zal instaan voor de verdeling over de getroffen scholen en het vervoer van het materiaal.

Mag ik vragen deze oproep zo ruim mogelijk te verspreiden onder jullie leden van de Oostendse verenigingen?

Dank voor de solidaire medewerking,

Nationale actie

De overstromingen van juli hebben ook veel scholen in Wallonië getroffen. Daarom organiseren wij een inzamelactie van schoolgerief. Samen met onze Franstalige collega’s van CGSP Enseignement zorgen we dat alles terechtkomt in de scholen die dat het best kunnen gebruiken.

Je kan boekentassen, kaften, schriften, pennen, stiften, potloden en ander schoolgerief afgeven in een van onze kantoren in je buurt. De adressen en openingsuren vind je https://www.acodonderwijs.be/inzamelactie/

Recht op gezonheid(szorg) voor iedereen en overal? Gedachtewisseling -Oostende, zaterdag 30 oktober (plaats locatie volgt)

Gedachtewisseling – Recht op gezonheid(szorg) voor iedereen en overal? Oostende, zaterdag 30 oktober
Naar aanleiding van de oproep van Dr. Reginald Moreels in “De Zondag” van …, voor zijn financiële steun aan zijn project medisch project in Beni (Kivu, Congo), nam Links Ecologisch Forum LEF contact met hem op met het voorstel zijn project publiek in Oostende toe te lichten. Tevens willen wij meer vernemen over zijn visie over gezondheidszorg in het algemeen (o.a. Corona, betaalbaarheid van zorg …), met een uitloper naar ontwikkelingssamenwerking, waarvan hij ooit Minister geweest is.
Michel Vanhoorne, Coördinator van LEF en ereprof. Arbeid- en Milieugezondheidkunde (UG), die in jaren 60 als arts werkzaam was in dezelfde streek, zal in een ongedwongen gesprek aangaan met Dr. Moreels over bovengenoemde thema’s.
Op deze bijeenkomst zal aan de deelnemers een vrije bijdrage gevraagd worden voor het project in Beni. Kunt u niet wachten om dit behartenswaardig project nu al te steunen: stort dan op rekening van UNICHIR is de Congolese afdeling van vzw BENISUR Waterleliestraat 5 – 8450 Bredene BE34 0689 4046 9890

En jij, wat deed jij op 10 oktober 2021?#BackToTheClimate

En jij, wat deed jij op 10 oktober 2021?
#BackToTheClimate

***We spoelen 50 jaar vooruit en belanden in het jaar 2071. Onze planeet doet het beter. We stoten nauwelijks nog broeikasgassen uit, de temperatuur is stabiel, de biodiversiteit floreert, steden zijn groen, de lucht is helder en politici voeren een rechtvaardig klimaatbeleid waar iedereen beter van wordt. Weet je nog, die zondag 10 oktober 2021? Toen we met zoveel op straat trokken en krachtige acties van onze politici eisten? Toen hebben burgers weer alles in beweging gezet. Wij waren erbij. Jij ook?***

De pandemie zette onze levens op zijn kop en legde de ongelijkheden in onze wereld pijnlijk bloot. Sommigen werden harder getroffen door het virus dan anderen.

Maar de coronacrisis deed ons ook beseffen dat verandering mogelijk is. En nodig. Want klimaatverandering is een feit. Nu al zijn er miljoenen mensen die de zware gevolgen van de opwarming van de aarde voelen. Natuurlijke evenwichten worden verstoord en het welzijn van mens wordt beïnvloed door de extreme gebeurtenissen.

Daarom schieten we in weer in actie en laten we van ons horen. De straffe klimaatacties van de voorbije jaren plaatsten de klimaatcrisis hoog op de politieke agenda. Maar nu breekt de tijd aan voor politici om hun beloftes om te zetten in ambitieuze daden!

Aan de vooravond van een belangrijke Europese top en de grote klimaattop in Glasgow willen wij een krachtig signaal geven. Dit is het kantelpunt: laten we alles bij het oude of kiezen we voor een wereld die solidair, duurzaam en eerlijk is?

>> Kruis daarom zondag 10 oktober aan in je agenda. Wij gaan #BackToTheClimate met een grote klimaatactie. Doe je met ons mee?

Meer info op www.backtotheclimate.be

Réginald Moreels in tegenstroom over de “Sans papiers”.

Oostendenaar Réginald Moreels in tegenstroom met de heersende opvattingen over de hongerstaking van de “Sans papiers”. We geven integraal zijn opinie weer verschenen in MO* magazine. Humanitair arts Réginald Moreels begrijpt niet waarom de politiek zo heftig reageert op de hongerstaking van asielzoekers in de Begijnhofkerk in Brussel.

https://www.mo.be/opinie/hoe-mogelijk-alweer-hongerstaking-politiek-wakker-moet-schudden

‘Een derde collectieve regularisatie betekent geen economische of sociale ramp. Een hongerstaking is voor de ene een onwettelijk drukkingsmiddel, voor de andere een wanhoopsdaad met de hoop op betere tijden. We raken nooit uit de dovemansdiscussie die de laatste dagen onze oren vermoeit. Bovendien zou het veel lijden besparen, want je moet wel gemotiveerd zijn om in hongerstaking te gaan en af te zien. Al ben ik een eenzame roeper in de woestijn en weet ik dat ik het keiharde njet van de staatssecretaris en de regering niet zal ombuigen: ik wil de bevolking en haar leiders er toch op wijzen dat een derde collectieve regularisatie geen economische of sociale ramp betekent. Zeker niet wanneer er voorwaarden verbonden worden aan zo’n collectieve regularisatie: een blanco strafblad hebben bijvoorbeeld, reeds aan het werk zijn (al dan niet zwartwerk) in een knelpuntberoep, familiale banden hebben met mensen die wettig in ons land verblijven. Hoe is het mogelijk dat in de loop van drie opeenvolgende legislaturen telkens een hongerstaking de politiek wakker moet schudden? Dat de regering de deur op een kier zet voor individuele regularisaties is een kleine blijk van goede wil. Maar we weten maar al te goed dat individuele regularisaties arbitrair zijn.

Bovendien is een collectieve regularisatie geen alleenstaande strategie. Er moet aansluitend ook een visie ontwikkeld worden op een evenwichtig migratiebeleid.

Quota afspreken voor het aantal migranten dat per jaar toegelaten wordt (uitgezonderd wanneer er rampsituaties zijn met veel mensen op de vlucht tot gevolg) is naar mijn mening correct, zolang zowel laag- als hooggeschoolde mensen toegelaten worden. Bovendien kan een verblijfsvergunning ook een tijdelijke vorm aannemen als de persoon in kwestie daarvan op de hoogte is en een tijdelijk attest ondertekent. Een politieke of economische migrant, en binnenkort ook de klimaatmigrant, zal toch nooit naar zijn thuis terugkeren zonder dat hij een deel van zijn verdiensten naar zijn familie kan terugsturen. Geen opbrengten van het (zwart)werk kunnen delen, wekt zeer menselijke schaamte op.

Ik stel mij de vraag hoe het mogelijk is dat in de loop van drie opeenvolgende legislaturen telkens een hongerstaking de politiek wakker moet schudden. Ontbrak de twee voorbije decennia dan elke visie op een evenwichtige en uitvoerbare migratiestrategie?

Er zijn talloze dossiers door de Dienst vreemdelingenzaken geraakt, vele asielaanvragen werden positief of negatief bevonden, niet erkende families en individuen werden uit ons land gedreven en een kleine helft van de individuele regularisaties werd goedgekeurd. Maar nooit werd deze netelige uitdaging ernstig aangepakt.

Op langere termijn (een paar weken tot jaren) stel ik een stapsgewijze strategie voor. De clandestiniteit van een mens is immers een persoonlijke en maatschappelijke pest. Het is een inbreuk op het recht op een waardig leven en op de minimale ethiek die we aan onze democratie verschuldigd zijn.

Een visie wordt ontwikkeld in verschillende fasen: overleg met sociale partners, vertegenwoordigers van zorg- en onderwijsnetten, middenveldorganisaties, en vertegenwoordigers van de regering gespecialiseerd in sociale zaken, financiën en volksgezondheid.

Drie essentiële vragen zijn: Hoeveel nieuwkomers zijn vandaag officieel tewerkgesteld? Hoeveel vacatures staan nog open en welke knelpuntfuncties moeten dringend ingevuld worden, in het besef dat binnen twintig jaar een derde van onze bevolking senior zal zijn?

Zo krijgt de werkgroep een beeld hoeveel mensen zonder enige discriminatie een tijdelijke contractuele job kunnen invullen. Zo kunnen tijdelijke werkcontracten afgesloten worden voor zowel hoog- als laaggeschoolde migranten na een intensieve inburgeringscursus. Ook de (al dan niet) gelijkschakeling van de diploma’s moet herzien worden. Het is niet normaal dat een arts hier om den brode taxichauffeur moet worden.

En de laatste vraag: hoeveel migrantenkinderen, zowel van ouders met of zonder papieren, asielzoekers of transitmigranten gaan er vandaag naar onze scholen? Welke scholen zijn bereid tot een gemengde opvang?

Dit onderzoek en dit overleg baseren zich best op adviezen van EU-partners die een degelijk migratiebeleid voeren om extreme acties zoals een hongerstaking te voorkomen, maar vooral om menselijk legaal tijdelijk of definitief te huisvesten.

Mijn laatste voorstel is om de zogenaamde hotspots in het Middellandse zeegebied om te vormen tot infomigrant bureaus, waar iedere migrant zich kan aanmelden met zijn curriculum vitae.

Op Europees niveau moet er tussen een groep kernlanden een evenwichtig migrantenquota heronderhandeld worden. Als de Europese Commissie tientallen miljarden op tafel wil leggen om de grenzen van Europa aan zijn zuidergrenzen en de Middellandse Zee beter te bewaken en naar Turkije te versassen via de EU-Turkije deal, rijzen mijn haren ten berge.

Kunnen die miljarden niet worden gespendeerd aan maatschappelijke experimenten, aan de ondersteuning van relevante opvanginitiatieven in de lidstaten, aan het creëren en helpen subsidiëren van tewerkstelling zonder discriminatie, aan steun voor onderwijs en vorming in scholen die zich daarvoor openstellen, aan het tijdelijk verschaffen van een medische zorgkaart voor iedere nieuwkomer?

Deze zorgkaart moet toegang mogelijk maken tot een welbepaald aantal essentiële en dringende zorgen. De beperkte meerkost van deze zorg in de sociale zekerheid zou gecompenseerd kunnen worden met de Europese fondsen alsook met de bijdrage van de tijdelijke tewerkstelling van de nieuwkomers.

Mijn laatste voorstel is om de zogenaamde hotspots in het Middellandse zeegebied om te vormen tot infomigrant bureaus, waar iedere migrant zich kan aanmelden met zijn curriculum vitae. Zo kan de persoon verwezen worden naar een lidstaat waar hij of zij kan gehuisvest en tewerkgesteld worden.

Een meertalige gids van de toegewezen lidstaat kan een nuttige hulp zijn (zoals in het recente Vlaams integratiedecreet staat. Dit vraagt zeker en vast een uitgebreide voorbereiding, een omvangrijke kruispuntbank, een performante informatisering en een aangepaste psychologische en fysische begeleiding.
Dat de huidige staatssecretaris in discussie gaat met de meest betrokken herkomstlanden verdient zeker aandacht, maar het blijft gissen of dit de veelzijdige wereldmigratie zal afremmen.

Deze voorstellen lijken in de huidige pandemische angstsfeer misschien irrealistisch, maar we staan niet alleen voor een wijziging van het klimaat, maar ook voor een maatschappelijke klimaatwijziging. Een wijziging die onomkeerbaar is, en voor mij zelfs hoopvol.

Réginald Moreels is humanitair chirurg en gewezen staatssecretaris en minister van Ontwikkelingssamenwerking.

zie ook https://www.unichir.africa/nl/over-dr-reginald-moreels